Arzu ÜNAL

Tarih boyunca insanlar barbarlığı hep yanlış yerde aradı. Kimi zaman başka milletlerde, kimi zaman başka dinlerde, kimi zaman da başka coğrafyalarda…

Oysa barbarlık ne ten rengindedir, ne dilde, ne de coğrafyadadır.

Gerçek barbarlık, insanın merhametini kaybettiği yerde başlar.

Son günlerde İngiltere’de yaşandığı iddia edilen ve kamuoyunda büyük tepki uyandıran görüntüler, hepimize önemli bir soruyu yeniden sordurmuştur:

Teknoloji ilerledikçe, insanlık gerçekten ilerliyor mu?

Gelişmişlik Sadece Binalarla Ölçülmez

Bugün Avrupa’nın büyük şehirleri, gökdelenleri, yüksek teknolojileri ve güçlü ekonomileri var. Ancak medeniyet sadece betonla, ekonomiyle ve kanun maddeleriyle ölçülmez.

Asıl medeniyet;

• Bir çocuğun korkusunu anlayabilmekte,
• Bir yaşlının duasını alabilmekte,
• Bir annenin gözyaşını silebilmekte,
• Gücü merhametle dengeleyebilmekte gizlidir.

Çünkü hukuk vicdandan koparsa, adalet soğuk bir mekanizmaya dönüşür.

Kanunlar insanı korumak için vardır; insanı korkutmak için değil.

İnsanlık Bir Vicdan Krizi Yaşıyor

Aslında mesele İngiltere değildir.

Dünyanın birçok yerinde aynı sorun yaşanıyor.

Aile bağları zayıflıyor…
İnsanlar yalnızlaşıyor…
Çocuklar korkularla büyüyor…
Teknoloji gelişiyor ama kalpler küçülüyor…

Modern dünya büyük bir refah üretti, fakat aynı ölçüde huzur üretemedi.

İnsanlık maddi olarak zenginleşirken manevi olarak fakirleşmeye başladı.

Bugün dünyanın yaşadığı en büyük kriz ekonomik kriz değildir.

En büyük kriz, vicdan krizidir.

Türk Medeniyetinin Temelinde İnsan Vardır

Türk devlet geleneğinde güç hiçbir zaman tek başına amaç olmamıştır.

Asıl amaç;

“İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.” anlayışıdır.

Osmanlı’nın vakıf sistemi bunun üzerine kurulmuştu.

Aç kalan kuşlar için vakıflar kuran, yaralı leylekleri tedavi eden, kimsesiz çocukları koruyan bir medeniyet anlayışı vardı.

Çünkü bizim kültürümüzde devlet sadece güç değildir.

Devlet aynı zamanda merhamettir.

Devlet aynı zamanda emanettir.

Devlet aynı zamanda mazlumun sığınağıdır.

Dünyanın İhtiyacı Yeni Bir Güç Değil, Yeni Bir Vicdandır

21. yüzyılda insanlık yeni silahlara değil, yeni bir vicdana ihtiyaç duyuyor.

Daha fazla bomba değil…
Daha fazla sevgi…

Daha fazla korku değil…
Daha fazla güven…

Daha fazla baskı değil…
Daha fazla adalet…

Daha fazla kibir değil…
Daha fazla merhamet…

Dünyayı ayakta tutacak olan şey ekonomik güçten önce ahlaki güçtür.

İnsanlığın geleceği de, güçlü olanların değil; vicdan sahibi olanların ellerinde şekillenecektir.

Geleceğin Liderliği

Belki de önümüzdeki çağın asıl liderleri, en büyük ordulara sahip olanlar değil;

En büyük merhameti taşıyanlar olacaktır.

Çünkü insanlar artık korkudan değil, güven duygusundan beslenen bir dünya istiyor.

Çocukların ağlamadığı,
annelerin korkmadığı,
adaletin güçlüden değil haktan yana olduğu bir dünya…

İşte gerçek medeniyet budur.

Ve insanlık, yeniden insan kalabildiği gün, gerçek anlamda gelişmiş olacaktır.